Siberische kat, van huislieveling tot showras.

Op de foto: Siberische poes van acht maanden, Lady Laurina von Mittelmeijer

 

Al een poosje loop ik met de gedachte rond om een stukje te schrijven over het kattenras dat op dit moment zo populair aan het worden is, de Siberische kat. Toen onze vereniging de NRKV mij vroeg een artikeltje voor ons clubblad te schrijven, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Hoewel de Nederlandse taal niet mijn moedertaal is, hoop ik u toch een goed leesbaar en interessant verhaal over dit prachtige ras te kunnen bieden.

Ludmila Khimonina

Sinds mensenheugenis leven er in Rusland al grote krachtige, zware huiskatten met dikke poten. Die katten zijn goed opgewassen tegen strenge vorst en ook tegen zomerhitte. Hun halflange vacht met dikke ondervacht is ook waterafstotend. De plukjes haar onder de voetzooltjes en tussen de tenen, de zogenaamde sneeuwschoentjes, helpen de dieren om op de sneeuw te lopen, maar hebben ook functies bij het besluipen van hun prooi. De katten zijn vrij onafhankelijk, maar tegelijkertijd trouw aan hun baas. In tegenstelling tot andere kattenrassen zijn ze meer aan hun baas dan aan hun huis gebonden. Een voorbeeld van die half langharige huiskat kunt u zien op historische foto’s uit de jaren zestig.

De geschiedenis van het Siberische kattenras is in de jaren tachtig begonnen. Rond die tijd zijn ook de eerste kattenshows in Rusland georganiseerd, vooral in de grote steden Moskou en Sint Petersburg. Toen hebben enkele enthousiastelingen het idee gekregen om met een natuurlijk Russisch ras te beginnen.

Om met oprichting van een nieuw ras te beginnen, moest een rasstandaard vastgelegd worden.

Op de foto: halflangharige huiskat, jaren '60.

Foto uit archief van Cattery Angara.

Op de foto: GIC Roman (bron: internet)

De eerste standaard is door Olga Mironova omschreven. Als basis voor haar eerste rasstandaard heeft Mironova de foundation halflangharige huiskat Roman gekozen.

Veel discussie was er ook rond de naam van het oorspronkelijke kattenras. Zo werden bijvoorbeeld zelfs de namen ‘Moskowskaya halflangharige’ en ‘Rossiyskaja halflangharige’ voorgesteld. Maar de keuze is toch op de naam ‘Siberische kat’ gevallen, omdat juist die naam de wilde schoonheid en kracht van dit dier weerspiegelt. Bovendien werden in bepaalde streken de halflangharige huiskatten al lang Siberen genoemd.

De ontwikkeling van het ras

In 1989 registreert de Soviet Felinologi Federation het nieuwe oorspronkelijke kattenras met de naam Siberische kat en met de code SIB. Op de derde kattenshow in de Russische geschiedenis, in 1989 te Moskou, waren zestien Siberische katten aanwezig. Van slechts één dier waren de ouders geregistreerd.

In oktober 1989 stuurt Olga Mironova een kopie van de standaard van het Siberische kattenras naar de familie Schultz in Duitsland. In 1991 werd deze standaard door de World Cat Federation (WCF) in gebruikgenomen. Officiële erkenning hiervan vond plaats in 1994.